Koronki klockowe - klasyfikacja

Klasyfikacja koronek klockowych

Podział koronek ze względu na ilość parek:

małoparkowe - do wykonania których wystarczy nawet kilka par klocków. Należą do nich przede wszystkim koronki Brukselskie, Weneckie, Duchesse oraz tasiemkowe słowiańskie.
wieloparkowe - do ich wykonania potrzebujemy od kilkunastu do nawet kilkuset par klocków. Torchon, Cluny, Malines, Flamandzkie.

Według struktury - koronki klockowe dzielą się na:

jednolite (straight lace/continuous lace) - w trakcie wykonywania koronki przez cały czas używamy tej samej ilości parek.
Tasiemkowe słowiańskie, Weneckie, Beds, Cluny, Torchon, Maltańskie, Buck Point, Mechlin, Chantily, Lille, Bayeux, Blonde.
elementowe (free lace/part lace) - koronka jest wykonywana etapami, a poszczególne jej elementy są robione różną ilością par klocków.
Brukselskie, Duchesse, Milanese, Honiton, Idrja, Bobowskie, Zakopiańskie.

Biorąc pod uwagę tło (motyw przewodni) wyróżniamy trzy podstawowe typy koronek:

Gipiurowe (guipure laces) - ich podstawowe elementy to: łańcuszki, listki (również kwadratowe), wąska tasiemka brzegowa wewnątrz koronki, a na zewnątrz ażurowe ząbki wykonywane splotem łańcuszka i ozdobione pikotkami. W koronkach gipiurowych nie występuje siateczka, a ich struktura jest ażurowa i bardzo delikatna.
Tasiemkowe (tape laces) - charakteryzują się fantazyjnie ułożonymi tasiemkami, które są wykonane splotem płócienkowym lub siekanką. Wypełnienia stanowią listki, warkoczyki z pikotkami oraz proste łączenia wykonane okręcaniem nitek.
Siateczkowe (mesh ground laces) - ten typ koronki wykonywany jest na wzorze charakterystycznej siateczki, która stanowi tło dla pozostałych elementów dekoracyjnych. Siateczka może przybierać różne kształty: kwadraty, gwiazdki i groszki (charakterystyczne dla koronek Torchon), jak też kształt plastru miodu w tle koronek typu Buck Point. Główne elementy koronek siateczkowych stanowią ząbki, pajączki i kostki.

Podstawowe rodzaje koronek

W zależności od regionu, w którym koronka powstała, można zaobserwować pewne charakterystyczne cechy odróżniające ją od innych typów koronek klockowych.
Czasami różnice są minimalne - przykładowo zastosowanie (lub nie) w serwetkach siateczkowych grubego kordonka.

Torchon

Najbardziej popularny typ koronki opartej na kwadratowej siateczce (linie wzoru przecinają się pod kątem 90^o). Istnieje kilka rodzajów siateczki: kwadraty pojedyncze (na pierwszym przykładzie) lub podwójnie przerabiane na łączeniach, gwiazdki oraz groszki. Charakterystyczne elementy koronek Torchon, to ząbki, pajączki, kostki oraz zygzaki robione splotem płócienkowym lub siekanką.

Cluny

Najbardziej popularna koronka gipiurowa zainspirowana XVII-wiecznymi wzorami z Genui. Nazwa pochodzi od Cluny Muzeum w Paryżu, w którym przechowywane są historyczne koronki.
Jej podstawowe elementy to listki, małe kosteczki, pajączki, siekanka oraz łańcuszki z pikotkami (na zewnętrz serwetki po trzy pikotki na jednym fragmencie łańcuszka - na przykładowej serwetce jest ich za mało, bo byłam leniwa ;).

Bruges Bloomwork

Proste koronki elementowe oparte ma motywach kwiatowych. Ich nazwa pochodzi od miejscowości Bruges - stolicy Flandrii (prowincja w Belgii). Podtypem Bruges są Chrysantenwerk.

Duchesse

Belgijskie koronki gipiurowe, które powstały w XIX wieku, podobne do Bruges Bloomwork, ale znacznie bardziej skomplikowane. Przykłady koronek typu Duchesse.

Honiton

Angielskie koronki będące odpowiednikiem stylu Duchesse - różnice polegają na wypełnieniach. Ich nazwa pochodzi od miejscowości w Devon, a charakterystyczne ich cechy to motywy roślinne charakterystyczne dla Wysp Brytyjskiech (kwiaty, koniczynki, oset). Welon ślubny królowej Wiktorii był zrobiony z koronki Honiton.

Maltese

Gipiurowe koronki wyrabiane na Malcie, których odmiana Beds Maltese jest popularna w Bedfordshire. W każdym ze wzorów występuje charakterystyczny krzyż maltański oraz duże ilości listków. W angielskiej odmianie koronek Maltańskich stosowane są pikotki, które w oryginalnej wersji nie występują.

Bucks Point (Buckinghamshire Point Lace)

Koronki siateczkowe wykonywane na tle heksagonalnym (tulle) charakterystyczne dla Buckinghamshire w Anglii. Elementem wyróżniającym jest zastosowanie grubego kordonka do podkreślenia ozdobnych motywów. Przykłady koronek Buck Point.

Bedfordshire (Beds)

Angielskie koronki pochodzące z Bedfordshire rozpowszechnione rónież w Buckinghamshire i Northamptonshire. Charakterystyczne elementy: łańcuszki, pikotki, motywy florystyczne.

Malines (Mechlin)

Pochodzą z Belgii z miejscowości Mechelen. Na tle bardzo drobnej heksagonalnej siateczki wrabiane są motywy roślinne.

Bobowska

Polskie koronki tasiemkowe charakterystyczne dla miejscowości Bobowa. Wypełnienia wykonane łańcuszkiem z pikotkami.

Zakopiańska

Kolejne rodzime koronki, których charakterystyczny styl powstał w Zakopanem. Są to koronki gipiurowe zawierające motywy kwiatowe. Podstawowe elementy: warkoczyki, oryginalne tasiemki wykonane splotem płócienkowym, delikatne łączenia, siekanka oraz pajączki. Brak pikotek na brzegu.

Idrija

Słoweńskie koronki tasiemkowe charakteryzujące się motywami roślinnymi. Wypełnienia oparte na siateczce. Przykłady koronek Idrija.

Charakterystyka różnych typów koronek ilustrowana zdjęciami historycznych prac
http://www.marlamallett.com/l-bobbin.htm